Sağ olsun, Cüneyt Özdemir oğul Kaddafi’ye (yabancı değil, manken Ebru Şancı’nın ‘ex’i) sordu da “Libya’yı Türk’e İtalyan’a bırakmayız” lafının esrarı çözüldü.

Meğer halk deyimiymiş: Hani bizdeki “kurda kuşa bırakmayız”misali. Aslında tarihi düşününce, Libyalıların böyle bir deyimininolması normal.
Tabii biz “kurtluğu” bırakmayacağımıza göre, İtalyanlara “kuş”olmak kalıyor. Talihlerine küssünler!
Şaka bir yana, Libya deyince Kuşçubaşı Eşref Bey’i hatırlamamakolmaz.
Teşkilat-ı Mahsusa kurucularından, İngiliz casusu Lawrence’in belalısı Eşref Bey’in, Trablusgarp’ın İtalyan’a kalmaması için verdiğimücadele, sıkı bir Osman Sınav filmi havasında.
Hani Harbiye nazırı “yakalanırsanız sizi tanımayız” demiştir debizimkiler yılmamıştır.
Orada Mustafa Kemal’in gözünden yaralandığını iyi kötü biliriz amaAlman Büyükelçisi Von Wangenheim’ın “cinnet derecesindevatanperver” dediği Eşref Bey aklımıza pek gelmez.
Belki de Lozan’dan sonra “Çerkez Ethem’in kankası” diye sürgüneyollandığı için.
Onu ancak 1955’te vatana dönebildiğinde silah arkadaşlarınınmezarlarını dolaşırken hayal etmek zor değil: Nuri Conker’in, YakupCemil’in, Ali Fethi Okyar’ın kabirlerine bakıyor ve kaçıncı kezdüşünüyor, Libya’nın neden Türk’e kalmadığını.
Kendi mezarıysa ancak 2008’de, Kuşadası yakınlarında bulunabildi.Bu belki de casusluk kalitesinin ispatıdır.
Sırf İngilizlere gıcıklık olsun diye İrlanda’ya gidip İRA’yı kuracakçaptaki Eşref Bey’e yakışır!
Kesin olansa, Türk zabitlerin eğittiği genç bir direnişçinin sonradanLibya’nın milli kahramanı Ömer Muhtar’a dönüşmesi.
Yani Kaddafi hanedanının Türklerden hazzetmemesi de bir yerde normal. Tabii Ebru Şancı dışında.(TUNA KİREMİTÇİ/HÜRRİYET GAZETESİ 02/03/2011)

Sağ olsun, Cüneyt Özdemir oğul Kaddafi’ye (yabancı değil, manken Ebru Şancı’nın ‘ex’i) sordu da “Libya’yı Türk’e İtalyan’a bırakmayız” lafının esrarı çözüldü.

Meğer halk deyimiymiş: Hani bizdeki “kurda kuşa bırakmayız”misali. Aslında tarihi düşününce, Libyalıların böyle bir deyimininolması normal.
Tabii biz “kurtluğu” bırakmayacağımıza göre, İtalyanlara “kuş”olmak kalıyor. Talihlerine küssünler!
Şaka bir yana, Libya deyince Kuşçubaşı Eşref Bey’i hatırlamamakolmaz.
Teşkilat-ı Mahsusa kurucularından, İngiliz casusu Lawrence’in belalısı Eşref Bey’in, Trablusgarp’ın İtalyan’a kalmaması için verdiğimücadele, sıkı bir Osman Sınav filmi havasında.
Hani Harbiye nazırı “yakalanırsanız sizi tanımayız” demiştir debizimkiler yılmamıştır.
Orada Mustafa Kemal’in gözünden yaralandığını iyi kötü biliriz amaAlman Büyükelçisi Von Wangenheim’ın “cinnet derecesindevatanperver” dediği Eşref Bey aklımıza pek gelmez.
Belki de Lozan’dan sonra “Çerkez Ethem’in kankası” diye sürgüneyollandığı için.
Onu ancak 1955’te vatana dönebildiğinde silah arkadaşlarınınmezarlarını dolaşırken hayal etmek zor değil: Nuri Conker’in, YakupCemil’in, Ali Fethi Okyar’ın kabirlerine bakıyor ve kaçıncı kezdüşünüyor, Libya’nın neden Türk’e kalmadığını.
Kendi mezarıysa ancak 2008’de, Kuşadası yakınlarında bulunabildi.Bu belki de casusluk kalitesinin ispatıdır.
Sırf İngilizlere gıcıklık olsun diye İrlanda’ya gidip İRA’yı kuracakçaptaki Eşref Bey’e yakışır!
Kesin olansa, Türk zabitlerin eğittiği genç bir direnişçinin sonradanLibya’nın milli kahramanı Ömer Muhtar’a dönüşmesi.
Yani Kaddafi hanedanının Türklerden hazzetmemesi de bir yerde normal. Tabii Ebru Şancı dışında.(TUNA KİREMİTÇİ/HÜRRİYET GAZETESİ 02/03/2011)

Sağ olsun, Cüneyt Özdemir oğul Kaddafi’ye (yabancı değil, manken Ebru Şancı’nın ‘ex’i) sordu da “Libya’yı Türk’e İtalyan’a bırakmayız” lafının esrarı çözüldü.

Meğer halk deyimiymiş: Hani bizdeki “kurda kuşa bırakmayız”misali. Aslında tarihi düşününce, Libyalıların böyle bir deyimininolması normal.
Tabii biz “kurtluğu” bırakmayacağımıza göre, İtalyanlara “kuş”olmak kalıyor. Talihlerine küssünler!
Şaka bir yana, Libya deyince Kuşçubaşı Eşref Bey’i hatırlamamakolmaz.
Teşkilat-ı Mahsusa kurucularından, İngiliz casusu Lawrence’in belalısı Eşref Bey’in, Trablusgarp’ın İtalyan’a kalmaması için verdiğimücadele, sıkı bir Osman Sınav filmi havasında.
Hani Harbiye nazırı “yakalanırsanız sizi tanımayız” demiştir debizimkiler yılmamıştır.
Orada Mustafa Kemal’in gözünden yaralandığını iyi kötü biliriz amaAlman Büyükelçisi Von Wangenheim’ın “cinnet derecesindevatanperver” dediği Eşref Bey aklımıza pek gelmez.
Belki de Lozan’dan sonra “Çerkez Ethem’in kankası” diye sürgüneyollandığı için.
Onu ancak 1955’te vatana dönebildiğinde silah arkadaşlarınınmezarlarını dolaşırken hayal etmek zor değil: Nuri Conker’in, YakupCemil’in, Ali Fethi Okyar’ın kabirlerine bakıyor ve kaçıncı kezdüşünüyor, Libya’nın neden Türk’e kalmadığını.
Kendi mezarıysa ancak 2008’de, Kuşadası yakınlarında bulunabildi.Bu belki de casusluk kalitesinin ispatıdır.
Sırf İngilizlere gıcıklık olsun diye İrlanda’ya gidip İRA’yı kuracakçaptaki Eşref Bey’e yakışır!
Kesin olansa, Türk zabitlerin eğittiği genç bir direnişçinin sonradanLibya’nın milli kahramanı Ömer Muhtar’a dönüşmesi.
Yani Kaddafi hanedanının Türklerden hazzetmemesi de bir yerde normal. Tabii Ebru Şancı dışında.(TUNA KİREMİTÇİ/HÜRRİYET GAZETESİ 02/03/2011)

İSMAİL GURER…